سرتیتر

شهيده نسرين افضل؛ شهيده شاخص زن در سال ۱۳۹۰

"نماد عفاف و جهاد زن ایرانی"

هشت سال دفاع مقدس در ذهن هر ایرانی یادآور رشادت‌های جوانان این مرز و بوم است اما زنانی هم بودند که برگ زرینی را در تاریخ ایران رقم زدند و پابه‌پای مردان در میدان‌های مبارزه حضور یافته و تا پای شهادت و اسارت پیش رفتند، شهیده "نسرین افضل" این روزها به عنوان نماد عفاف و جهاد به جامعه ایران معرفی می‌شود.

نسرین افضل" یکی از شهدای زن دوران دفاع مقدس است که این روزها به عنوان نماد عفاف و جهاد به دختران جوان معرفی شده است.

نسرین فرزند چهارم خانواده افضل در سال 1338 در شهر شیراز و در خانواده‌ای مذهبی چشم به جهان گشود؛ او در دوران تحصیل همواره یکی از شاگردان برتر بود و بارها در راهپیمایی و تظاهرات علیه رژیم شاه شرکت می‌کرد.

دوران تحصیل در دبیرستان "شهدخت "که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به همت او و دوستانش به "سمیه" تغیر نام داد پر فراز و نشیب‌ترین سال‌های زندگی او بود چرا که او و دوستانش با تشکیل گروه انقلابی دانش آموزی، پخش اعلامیه و تکثیر نوارهای امام خمینی (ره) و تهیه نشریه در کنار سایر مردم برای سرنگونی رژیم شاه تلاش می‌کردند.

پایان دوران دبیرستان "نسرین" همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی بود؛ او بعد از گذراندن دوران دبیرستان به عضویت و حضور مستمر در کمیته امداد امام خمینی(ره)، سپاه پاسداران و جهاد سازندگی پرداخت تا از این طریق بتواند به محرومان و روستاییان کمک کند.

در اواخر تابستان سال 60 بود که "احمد" برادر کوچک "نسرین" به شهادت رسید و این موضوع او را برای رفتن به منطقه مرزی مهاباد مصمم کرد و از طریق فراخوان جهاد سازندگی شیراز به شهر مهاباد سفر کرد و مسئولیت تبلیغات و انتشارات سپاه را عهده‌دار شد.

"نسرین" در مهاباد برای کمک به مردم محروم تلاش‌های بسیاری می‌کرد و با برگزاری کلاس‌های نهضت سوادآموزی سعی در آموزش افراد بی سواد منطقه داشت.

او در سال 1361 با "حاج مطلبی" از نیروهای پاسدار منطقه اردواج کرد اما همچنان در فعالیت‌های اجتماعی حضور داشت.

چهارم دی ماه سال 61 "نسرین" خود را برای شرکت در مراسم دعای کمیل آماده می‌کرد و با وجود آنکه در تب بسیار می‌سوخت از همسرش خواست تا او را برای شرکت در مراسم دعای کمیل همراهی کند اما پس از پایان مراسم و در هنگام بازگشت به خانه ماشین پیکان "نسرین و حاج مطلبی" در دام گروهک‌‌های تروريستی منطقه افتاد و اینگونه بود که بر اثر تیراندازی به ماشین آنها "نسرین" به شهادت رسید.

پیکر مطهر این شهیده 5 روز بعد به عنوان "نخستین شهید زن شهر شیراز" از شاهچراغ بر روی دوش زنان شیرازی تشییع شد...